La geografo subite ekscitiĝis.

"Sed vi mem venas de malproksime! Vi estas esploristo! Priskribu al mi vian planedon!"

Kaj la geografo malfermis sian registron kaj pintigis sian krajonon. Oni skribas la esploristajn rakontojn unue per krajono. Oni atendas por skribi per inko ĝis la esploristo estos alportinta pruvojn.

"Nu?" ekdemandis la geografo.

"Ho, ĉe mi," diris la eta princo, "ja ne estas tre interese, kaj estas ege malgrande. Mi havas tri vulkanojn. Du aktivaj kaj unu estingita. Sed oni neniam scias!"

"Oni neniam cias," ripetis la geografo.

"Mi ankaŭ havas unu floron."

"Ni ne notas florojn," diris la geografo.

"Kial do? Ili estas la blej bela afero."

"Ĉar la floroj estas eferemaj."

"Kion signifas eferema?"

"Libroj pri geografio," diris la geografo, "estas la la plej valoraj el ĉiuj libroj. Ili neniam elmodiĝas. Tre malofte okazas, ke monto alilokiĝas. Tre malofte okazas, ke oceano elsekiĝas. Ni priskribas eternaĵojn."

"Sed estingitaj vulkanoj povas vekiĝi," interrompis la eta princo. "Kion signifas efemera?"

"Ĉu vulkanoj estas estingitaj aktivaj, estas same koncerne nin," diris la geografo. "Kio gravas por ni, estas la montoj. Ili ne ŝanĝixas."

"Sed, kion signifas efemera?" denove demandis la eta princo, kiu dum sia vivo neniam rezignas demandon, unufoje farinte ĝin.

"Tio signifas ion, kio estas minacata de baldaŭa forpaso."

"Ĉu mia floro estas minacata de baldaŭa forpaso?"

"Tutcerte."

"Mia floro estas efemera," diris la eta princo, "kaj ĝi havas nur kvar dornojn por sin defendi kontraŭ la mondo! Kaj mi lasis ĝin tute sola!"

"Tiel li unuafoje ekbedaŭris. Sed li tuj rekuraĝiĝis.

"Kion vi konsilas, ke mi vizitu?" li demandis.

"La planedon Tero," respondis la geografo. "Ĝi havas bonan reputacion..."

Kaj la eta princo foriris, meditante pri sia floro.

XVI

LA SEPA planedo estis do Tero.

Tero ne estas ajneca planedo! Oni nombras sur ĝi cent dek unu reĝojn (sen forgesi la nigrajn - kompreneble!), sep mil geografojn, naŭcent mil negocistojn, sep milionojn kaj duono da ebriuloj kaj tricent dek unu milionojn da malmodestuloj, tio estas: duo da miliardoj da grandpersonoj.


←  22  →


    

“La Eta Princo” written by Antoine de Saint Exupéry .

Page 22 of 37. Go to page Print version

Source: Wikibooks


Antoine de Saint Exupéry died in 1944, so his works are in the public domain in countries and areas where the copyright term is the author’s life plus 73 years or less.

More about licenses



Click any word for instant translation